RSS

Monthly Archives: August 2015

True Image

cb7088e9aad2f80eb93b882a68faf2e2

From the moment you were born, everyone cheered the brilliance of your existance. your eyes were like the color of the cloudy sky and your hair looked like a flaming wreath that circled your snow-white face. they called you a small miracle. they anointed you for great things, great conquests. But you were looking at yourself in the mirror and all you could see was a little child, an ordinary little boy. Not a ” child prodigy”, as everyone called you, but a frightened child, who makes his first tentative steps in the world, discovering life. You considered your existance as a small dot. A white mark in the vast blackboard of the universe. You did not count time with seconds or watches, but by moments that have passed. You loved everything living or lifeless. You gaze embraced everything with love and affection. Your words came out crystal clear throught your mouth, radiating truth and wisdom. But when you dared to talk to them honestly, about what you discened in them, everything changed.When you broke the mask that they wore and had been carefully built up to hide the ugliness of their souls, their admiration and love turned into burning hatred and disgust. They insulted you with the worst words, they cursed you, they exiled you. They chased you away, as miasma, not to hear your voice, covering their shame with hypocrisy. But when you left you took with you only the beautiful memories, the smiles and the innocent childrent’s eyes. You denied to stain your soul with hatred and evilness. By leaving you left  behind your last gift. A gorgeous smile, like a golden sun, to adorn their sky. To rise and set everyday, illuminating the beauty of life. Because life always goes on…

Αληθινή εικόνα
Από την στιγμή που γεννήθηκες, όλοι επευφημούσαν την λαμπρότητα της ύπαρξής σου. Τα μάτια σου ήταν όμοια με το χρώμα του συννεφιασμένου ουρανού και τα μαλλιά σου έμοιαζαν σαν ένα πυρωμένο στεφάνι που κύκλωνε το πάλλευκο πρόσωπό σου. Σε αποκάλεσαν ένα μικρό θαύμα. Σε έχρισαν αρχηγό τους. Σε προόριζαν για σπουδαία πράγματα, μεγάλες κατακτήσεις.
Μα εσύ κοιτούσες τον εαυτό σου στον καθρέφτη και το μόνο που αντίκριζες μπροστά σου ήταν ένα μικρό παιδί, ένα συνηθισμένο μικρό παιδί. Όχι ένα “παιδί θαύμα”, όπως όλοι σε αποκαλούσαν, μα ένα φοβισμένο παιδάκι, που έκανε δειλά τα πρώτα του βήματα στον κόσμο, ανακαλύπτοντας την ζωή.
Θεωρούσες την ύπαρξή σου μια μικρή κουκίδα. Ένα λευκό σημάδι πάνω στον απέραντο μαυροπίνακα του σύμπαντος. Δεν μετρούσες το χρόνο με τα δευτερόλεπτα, τα ρολόγια , μα με τις στιγμές που περνούσαν. Αγαπούσες τα πάντα, έμψυχα και άψυχα. Το βλέμμα σου αγκάλιαζε τα πάντα με αγάπη και στοργή. Διψούσες για μάθηση και λαχταρούσες να κατακτήσεις όση γνώση μπορούσε να χωρέσει στο μυαλό σου. Τα λόγια σου έβγαιναν κρυστάλλινα μέσα από το στόμα σου, ακτινοβολώντας σοφία και αλήθεια.
Μα όταν κάποτε τόλμησες να τους μιλήσεις ειλικρινά γι’ αυτό που διέκρινες μέσα σε αυτούς, όλα άλλαξαν. Όταν κατέρριψες το προσωπείο που είχαν επιμελώς χτίσει για να κρύψουν την ασχήμια της ψυχής τους, ο θαυμασμός και η αγάπη τους μετατράπηκαν σε φλεγόμενο μίσος και απέχθεια. Σε έβρισαν με τα χειρότερα λόγια,σε καταράστηκαν, σε εξόρισαν. Σε έδιωξαν μακριά τους, σαν μίασμα, για να μην ακούνε, σκεπάζοντας την ντροπή τους με υποκρισία.
Μα εσύ, φεύγοντας, πήρες μαζί σου μόνο τις όμορφες αναμνήσεις, τα χαμόγελα και τα αθώα παιδικά βλέμματα. Αρνήθηκες να λερώσεις την ψυχή σου με μίσος και κακία. Αποχωρώντας, άφησες πίσω σου το τελευταίο σου δώρο. Ένα πανέμορφο χαμόγελο, σαν χρυσαφένιος ήλιος, να στολίζει τον ουρανό τους. Να ανατέλλει και να δύει κάθε ημέρα, φωτίζοντας τις ομορφιές της ζωής. Γιατί η ζωή πάντοτε συνεχίζεται..

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Κράτα το

 
7 Comments

Posted by on August 30, 2015 in Short stories

 

Tags: , , , , ,

Our Summer Trips

summer photo

Our summers are becoming smaller. Our insoucisnce childhood is lost over the years, taking with it the cheerfull voices and the aromas of watermelon the homemade vanilla lolipop. The sunsets have lost, gradually, their golden magic. It’s been a while since we were filled with the desire and excitement to run screaming towards the sea to make the first dive of the holidays. It’s been long ago since we were counting the times we went to swim and the ice creams we ate, the endless games in the afternoons at the local squere, with our friends, until the evening. The days we were mooring by the sea, carefree, gazing at the endless blue, looking at the boats sailing in the distance, and with our imagination travel with them in magical and exotic places, is now a bittersweet memory. Now our summers have the agony of the heat, the blazing air of the concrete jungle and the unbearable pressure of our everyday life. We look back, full of nostalgia, at old , faded photos, just to steal a piece of the elapsed time. We hold it tight in our hand and breath in the hope and joy it trsnspires. Ablazed of the dream for short vocations, hoping to win back a few moments from our lost childhood’s innocence. We look out the window, sighing, letting the little child inside us travel free to these remote times.

Τα καλοκαιρινά μας ταξίδια

Τα καλοκαίρια μας γίνονται όλο και πιο μικρά. Η παιδική μας ξεγνοιασιά χάνεται στο πέρασμα των χρόνων, παρασύροντας μαζί της χαρούμενες φωνές και αρώματα καρπουζιού και υποβρύχιου βανίλια. Τα ηλιοβασιλέματα χάνουν σιγά σιγά την χρυσαφένια τους μαγεία. Έχει περάσει καιρός από τότε που γεμάτοι λαχτάρα και ενθουσιασμό τρέχαμε ουρλιάζοντας προς την θάλασσα, για να κάνουμε την πρώτη βουτιά των διακοπών. Έχουν περάσει οι εποχές που μετρούσαμε τα μπάνια που κάναμε στη θάλασσα και τα παγωτά που φάγαμε, τα ατελείωτα παιχνίδια, τα απογεύματα στις πλατείες, με τους φίλους μας ώσπου να μας βρει το βράδυ. Οι μέρες που αράζαμε πλάι στο κύμα, ανέμελοι, χαζεύοντας την απέραντη γαλάζια θάλασσα, κοιτάζοντας τα καράβια που έπλεαν στο βάθος, ταξιδεύοντας μαζί τους με την φαντασία μας σε μαγικούς, εξωτικούς τόπους, είναι πια μια γλυκόπικρη ανάμνηση. Τώρα τα καλοκαίρια μας έχουν την αγωνία της ζέστης, τον πυρωμένο αέρα της τσιμεντούπολης και την αβάσταχτη πίεση της καθημερινότητας. Ανατρέχουμε γεμάτοι νοσταλγία σε παλιές, ξεθωριασμένες φωτογραφίες για να κλέψουμε ένα κομμάτι από τον χρόνο που πέρασε, να τον κρατήσουμε σφιχτά μέσα στην χούφτα μας και να εισπνεύσουμε την ελπίδα και την χαρά. Φλεγόμαστε από το όνειρο των ολιγοήμερων διακοπών, με την ελπίδα να κερδίσουμε λίγες στιγμές από την χαμένη παιδική μας αθωότητα. Κοιτάζουμε έξω από το παράθυρο, αναστενάζοντας, αφήνοντας το παιδί μέσα μας να ταξιδέψει σε αυτές τις μακρινές εποχές ελεύθερο…

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Κράτα το

 
4 Comments

Posted by on August 25, 2015 in Uncategorized

 

Bubbles

tmp_6420-received_10206475701103634266788831

Ideas were springing from his mind, like little glossy, transparent bubbles. They spread out in space, scattering multicoloured notes of inspiration in the air. His mind was working feverishly, burning, constantly generating new material, feeding back new bubbles. Gradually they were filling the room and reaching the top. The images through the transparent bubbles transformed in front of his eyes, granting him a new vision of the reality he was living. It seemed as if he was staring at his own reflection through a huge deforming mirror. He stretched out his hand, touched gently a bubble that stood motionless in front of his face. He felt it pulsing briefly and then burst and disappeared. With the bursting of the bubble he felt a small explosion taking place in his brain, flooding it with feelings and images. With a smile of pleasure and shinning eyes of happiness, he embraced the creativity that overfloed his soul.

Φυσαλίδες

Ιδέες πετάγονταν απο το μυαλό του, σαν μικρές γυαλιστερές διάφανες φυσαλίδες. Απλώνονταν στον χώρο, λαμπιρίζοντας, σκορπίζοντας πολύχρωμες νότες έμπνευσης στον αέρα. Το μυαλό του δούλευε πυρετωδώς, φλεγόμενο, γεννώντας συνεχώς νέο υλικό, ανατροφοδοτώντας νέες φυσαλίδες. Σιγά σιγά κόντευαν να γεμίσουν το χώρο έως πάνω. Οι εικόνες, μέσα απο τις διάφανες φυσαλίδες, μεταμορφώνονταν μπροστά στα μάτια του, χαρίζοντάς του μια νέα οπτική της πραγματικότητας όπου ζούσε. Έμοιαζε λες και κοιτούσε το είδωλό του μέσα απο ένα πελώριο παραμορφωτικό καθρέφτη. Άπλωσε το χέρι του, άγγιξε απαλά μια φυσαλίδα που είχε σταθεί ακίνητη μπροστά στο πρόσωπό του. Την αισθάνθηκε να πάλλεται στιγμιαία, και έπειτα να σκάει και να χάνεται. Μαζί με το σκάσιμο της φυσαλίδας ένιωσε μια μικρή έκρηξη να λαμβάνει χώρα στο μυαλό του, κατακλύζοντάς το με συναισθήματα και εικόνες. Με ένα πλατύ χαμόγελο ευχαρίστησης και μάτια που έλαμπαν απο ευτυχία, αγκάλιασε την δημιουργηκότητα που πλημμύρισε την ψυχή του.

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

 

Κράτα το

 
4 Comments

Posted by on August 1, 2015 in Short stories

 

Tags: , , , , , ,

 
Stay Strong, Daily Warrior!

You are braver than what you believe.

Ovi Βιβλιοθέσεις

Όλα για διάβασμα είναι.

noelthepoet

Every step counts...

unbuttoned or undone

Hang on, Hang on

anelephantcant

Random thoughts and images, some serious, some humorous, some pointless

Poet's Corner

Poems, poets, poetry, writing, poetry challenges

julesgemstonepages

Opals, Emeralds & Uncut Diamonds, Oh My! Daily Poetic Verse for The River by JulesPaige. *****No ads, no spam, no awards - Thanks

Peak Perspective

Trying to climb out of the fog.

write meg!

Another take on writing, reading, loving -- and eating

Natalie Breuer

Natalie. Writer. Photographer. Etc.

Writers together

Best articles for Best readers

Makaitah Rogue

Personal Musings of a versatile femme

Frank Solanki

If you want to be a hero well just follow me

Carlflame

From La Vallée de Mots with love...

BayArt

New Perspective on Life

Ramblings of a Wanderer

a poetic soliloquy, on writing, my book reviews and more ramblings

Scar Design and Photography

Graphic Design , Photography, Movie Posters