RSS

Tag Archives: Atmospheric

The underground bunker

bombo shelter

              He walked hurriedly and closed the door behind him. The atmosphere was stuffy, as if the oxygen that existed had ceded its place in fear. He blinked to adapt his vision at the twilight which prevailed. He walked a few more steps inside and looked around.

                The shelter was a long corridor around 500 meters, and a width of three to four meters. In the background there was a ramification to the left. It looked like a burrow. The walls were consisted of cold, grey concrete and steel. Τhere were no windows, only something like grates on the ceiling, which served as air vents. The only link to the outside world was the door by which he had entered a little while before.

                He watched hundreds of people, of all ages, crammed next to each other. Mothers with eyes full of despair, holding their babies in their arms. Next to them the elderly were roosting beside their suitcases. Young children played quietly with their toys. In the background there were a few narrow metal bunk beds on the top of which wounded and sick men were lying. Further along, some were sleeping on the floor, wrapped in blankets, jackets and whatever they found that could keep them warm. Others chatting sullen, others stood hugging one another, looking confused around with blank stare. Eerie silence prevailed in the atmosphere, colored by anxiety and anticipation.

       After several fumbling he managed to find a free spot. He took his bundle and silent threw down his things, sat stodgy on the floor. He felt like he was a piece of the puzzle that filled in a horror picture.

Το υπόγειο καταφύγιο

 Μπήκε βιαστικά και έκλεισε την πόρτα πίσω του. Η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική, λες και το οξυγόνο που υπήρχε στο χώρο, είχε παραχωρήσει την θέση του στο φόβο. Ανοιγόκλεισε τα μάτια του για να συνηθίσουν το μισοσκόταδο που επικρατούσε. Προχώρησε λίγα βήματα πιο μέσα και κοίταξε γύρω του.

                Το καταφύγιο ήταν ένας μακρύς διάδρομος, κάπου στα 500 μέτρα, με πλάτος τρία – τέσσερα μέτρα. Στο βάθος του υπήρχε μια διακλάδωση προς τα αριστερά. Έμοιαζε σαν ένα λαγούμι. Οι τοίχοι του αποτελούνταν απο γκρίζο, κρύο τσιμέντο και ατσάλι. Κανένα παράθυρο δεν υπήρχε πουθενά. Λιγοστές λάμπες κρέμονταν από το ταβάνι σκορπίζοντας ένα υπόλευκο ασθενικό φώς τριγύρω. Υπήρχαν μόνο κάτι σαν σχάρες στο ταβάνι, που χρησίμευαν σαν αεραγωγοί. Η μόνη του σύνδεση με τον έξω κόσμο ήταν η πόρτα απο την οποία είχε μπει πριν απο λίγο.

                Έβλεπε εκατοντάδες ανθρώπους, όλων των ηλικιών, στριμωγμένους τον ένα δίπλα στον άλλον. Μητέρες με βλέμμα απόγνωσης, κρατούσαν τα μωρά τους αγκαλιά. Παραδίπλα ηλικιωμένοι κούρνιαζαν δίπλα στις βαλίτσες τους. Μικρά παιδιά έπαιζαν ήσυχα με τα παιχνίδια τους. Στο βάθος υπήρχαν λίγες στενές μεταλλικές κουκέτες, όπου πάνω τους ήταν ξαπλωμένοι τραυματίες και άρρωστοι. Πιο εκεί κάποιοι κοιμόντουσαν στο πάτωμα, τυλιγμένοι με κουβέρτες, σακάκια και ό,τι άλλο είχαν βρει. Άλλοι κουβέντιαζαν σκυθρωποί, άλλοι στέκονταν αγκαλιασμένοι, κοιτάζοντας σαστισμένοι γύρω τους με βλέμμα κενό. Αλλόκοτη ησυχία επικρατούσε στην ατμόσφαιρα, χρωματισμένη απο την αγωνία και την αναμονή.

                Ύστερα απο αρκετό ψάξιμο κατάφερε και βρήκε ένα ελεύθερο σημείο. Πήρε το μπόγο του και αμίλητος, ακούμπησε τα πράγματά του, έκατσε βαρύς στο πάτωμα. Ένιωσε σαν να ήταν ένα κομμάτι πάζλ που συμπληρώθηκε σε μια εικόνα φρίκης.

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Κράτα το

Advertisements
 
6 Comments

Posted by on December 3, 2015 in Short stories

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,

How

universe

How do you keep your mind unified, into a whole,
when dissipated throughout the universe?
How do you keep the pieces of your soul united
when the wind drift them away?
How do you restrain your existence in a unit
when is divided into countless pieces?
How do you return into this world
when in your dreams you are swimming in the infinity?

Πως
Πως κρατάς το μυαλό σου ενιαίο, σε ένα σύνολο,
όταν σκορπίζεται σε ολόκληρο το σύμπαν;
Πως κρατάς τα κομμάτια της ψυχής σου ενωμένα
όταν ο άνεμος τα παρασέρνει μακριά;
Πως συγκρατείς την ύπαρξη σου στην μονάδα
όταν διαιρείται σε αμέτρητα κομμάτια;
Πως επιστρέφεις στον κόσμο αυτό
όταν στα όνειρα σου κολυμπάς στο άπειρο;

 

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Κράτα το

 
3 Comments

Posted by on October 17, 2015 in Writing, Writings

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

True Image

cb7088e9aad2f80eb93b882a68faf2e2

From the moment you were born, everyone cheered the brilliance of your existance. your eyes were like the color of the cloudy sky and your hair looked like a flaming wreath that circled your snow-white face. they called you a small miracle. they anointed you for great things, great conquests. But you were looking at yourself in the mirror and all you could see was a little child, an ordinary little boy. Not a ” child prodigy”, as everyone called you, but a frightened child, who makes his first tentative steps in the world, discovering life. You considered your existance as a small dot. A white mark in the vast blackboard of the universe. You did not count time with seconds or watches, but by moments that have passed. You loved everything living or lifeless. You gaze embraced everything with love and affection. Your words came out crystal clear throught your mouth, radiating truth and wisdom. But when you dared to talk to them honestly, about what you discened in them, everything changed.When you broke the mask that they wore and had been carefully built up to hide the ugliness of their souls, their admiration and love turned into burning hatred and disgust. They insulted you with the worst words, they cursed you, they exiled you. They chased you away, as miasma, not to hear your voice, covering their shame with hypocrisy. But when you left you took with you only the beautiful memories, the smiles and the innocent childrent’s eyes. You denied to stain your soul with hatred and evilness. By leaving you left  behind your last gift. A gorgeous smile, like a golden sun, to adorn their sky. To rise and set everyday, illuminating the beauty of life. Because life always goes on…

Αληθινή εικόνα
Από την στιγμή που γεννήθηκες, όλοι επευφημούσαν την λαμπρότητα της ύπαρξής σου. Τα μάτια σου ήταν όμοια με το χρώμα του συννεφιασμένου ουρανού και τα μαλλιά σου έμοιαζαν σαν ένα πυρωμένο στεφάνι που κύκλωνε το πάλλευκο πρόσωπό σου. Σε αποκάλεσαν ένα μικρό θαύμα. Σε έχρισαν αρχηγό τους. Σε προόριζαν για σπουδαία πράγματα, μεγάλες κατακτήσεις.
Μα εσύ κοιτούσες τον εαυτό σου στον καθρέφτη και το μόνο που αντίκριζες μπροστά σου ήταν ένα μικρό παιδί, ένα συνηθισμένο μικρό παιδί. Όχι ένα “παιδί θαύμα”, όπως όλοι σε αποκαλούσαν, μα ένα φοβισμένο παιδάκι, που έκανε δειλά τα πρώτα του βήματα στον κόσμο, ανακαλύπτοντας την ζωή.
Θεωρούσες την ύπαρξή σου μια μικρή κουκίδα. Ένα λευκό σημάδι πάνω στον απέραντο μαυροπίνακα του σύμπαντος. Δεν μετρούσες το χρόνο με τα δευτερόλεπτα, τα ρολόγια , μα με τις στιγμές που περνούσαν. Αγαπούσες τα πάντα, έμψυχα και άψυχα. Το βλέμμα σου αγκάλιαζε τα πάντα με αγάπη και στοργή. Διψούσες για μάθηση και λαχταρούσες να κατακτήσεις όση γνώση μπορούσε να χωρέσει στο μυαλό σου. Τα λόγια σου έβγαιναν κρυστάλλινα μέσα από το στόμα σου, ακτινοβολώντας σοφία και αλήθεια.
Μα όταν κάποτε τόλμησες να τους μιλήσεις ειλικρινά γι’ αυτό που διέκρινες μέσα σε αυτούς, όλα άλλαξαν. Όταν κατέρριψες το προσωπείο που είχαν επιμελώς χτίσει για να κρύψουν την ασχήμια της ψυχής τους, ο θαυμασμός και η αγάπη τους μετατράπηκαν σε φλεγόμενο μίσος και απέχθεια. Σε έβρισαν με τα χειρότερα λόγια,σε καταράστηκαν, σε εξόρισαν. Σε έδιωξαν μακριά τους, σαν μίασμα, για να μην ακούνε, σκεπάζοντας την ντροπή τους με υποκρισία.
Μα εσύ, φεύγοντας, πήρες μαζί σου μόνο τις όμορφες αναμνήσεις, τα χαμόγελα και τα αθώα παιδικά βλέμματα. Αρνήθηκες να λερώσεις την ψυχή σου με μίσος και κακία. Αποχωρώντας, άφησες πίσω σου το τελευταίο σου δώρο. Ένα πανέμορφο χαμόγελο, σαν χρυσαφένιος ήλιος, να στολίζει τον ουρανό τους. Να ανατέλλει και να δύει κάθε ημέρα, φωτίζοντας τις ομορφιές της ζωής. Γιατί η ζωή πάντοτε συνεχίζεται..

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Κράτα το

 
7 Comments

Posted by on August 30, 2015 in Short stories

 

Tags: , , , , ,

Bubbles

tmp_6420-received_10206475701103634266788831

Ideas were springing from his mind, like little glossy, transparent bubbles. They spread out in space, scattering multicoloured notes of inspiration in the air. His mind was working feverishly, burning, constantly generating new material, feeding back new bubbles. Gradually they were filling the room and reaching the top. The images through the transparent bubbles transformed in front of his eyes, granting him a new vision of the reality he was living. It seemed as if he was staring at his own reflection through a huge deforming mirror. He stretched out his hand, touched gently a bubble that stood motionless in front of his face. He felt it pulsing briefly and then burst and disappeared. With the bursting of the bubble he felt a small explosion taking place in his brain, flooding it with feelings and images. With a smile of pleasure and shinning eyes of happiness, he embraced the creativity that overfloed his soul.

Φυσαλίδες

Ιδέες πετάγονταν απο το μυαλό του, σαν μικρές γυαλιστερές διάφανες φυσαλίδες. Απλώνονταν στον χώρο, λαμπιρίζοντας, σκορπίζοντας πολύχρωμες νότες έμπνευσης στον αέρα. Το μυαλό του δούλευε πυρετωδώς, φλεγόμενο, γεννώντας συνεχώς νέο υλικό, ανατροφοδοτώντας νέες φυσαλίδες. Σιγά σιγά κόντευαν να γεμίσουν το χώρο έως πάνω. Οι εικόνες, μέσα απο τις διάφανες φυσαλίδες, μεταμορφώνονταν μπροστά στα μάτια του, χαρίζοντάς του μια νέα οπτική της πραγματικότητας όπου ζούσε. Έμοιαζε λες και κοιτούσε το είδωλό του μέσα απο ένα πελώριο παραμορφωτικό καθρέφτη. Άπλωσε το χέρι του, άγγιξε απαλά μια φυσαλίδα που είχε σταθεί ακίνητη μπροστά στο πρόσωπό του. Την αισθάνθηκε να πάλλεται στιγμιαία, και έπειτα να σκάει και να χάνεται. Μαζί με το σκάσιμο της φυσαλίδας ένιωσε μια μικρή έκρηξη να λαμβάνει χώρα στο μυαλό του, κατακλύζοντάς το με συναισθήματα και εικόνες. Με ένα πλατύ χαμόγελο ευχαρίστησης και μάτια που έλαμπαν απο ευτυχία, αγκάλιασε την δημιουργηκότητα που πλημμύρισε την ψυχή του.

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

 

Κράτα το

 
4 Comments

Posted by on August 1, 2015 in Short stories

 

Tags: , , , , , ,

New years presents

Happy new year  with love, happiness, health and creativity…

Wishing you all the very best

May all your dreams come true …

These are the gifts I received and I absolutely adore them2015-01-01_13-36-16_HDRC360_2015-01-01-13-25-39-175

 
Leave a comment

Posted by on January 1, 2015 in Writings

 

Tags: , , , , , , ,

03:33

received_10204532057273753.jpeg

She sank deeper and deeper into the dreaming world. Once more the cursed nightmare relived, making her tremple. That awful creature was standing at the corner looking at her with his vicious bloody red gaze. With a slow pace he approached her, living behind a tinny sound of threat. He was so scary that tears filled her eyes. His face seemed like it was full of worms. His orbits were dripping with a dark malodorous fluid that brought her nausea. His hand drew in closer, with his dead skin pulsing all over it. She woke up, this time screaming. She sat up on the couch distraught and lit the table lamp beside her. She shot a glance at the clock opposite. It frozed at 03:33 a.m …

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Κράτα το

 
4 Comments

Posted by on November 17, 2014 in Short stories

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Moon dust

Moon dust

 

 

 

 

A golden moon appeared between the roofs of the old houses,

offering them the meagre rays of light.

A mystic atmosphere overlied the whole town,

like a transparent veneer.

The clouds all around were playing hide-and-seek with it,

creating drawings and maps of mythic places in the sky

visible only to those with a keen eye to the infinitude.

 

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.
 
10 Comments

Posted by on October 30, 2014 in Short stories

 

Tags: , , , , , , , , ,

 
the poet's billow

a resource for moving poetry

Poesy plus Polemics

Words of Wonder, Worry and Whimsy

Stay Strong, Daily Warrior!

You are braver than what you believe.

Ovi Βιβλιοθέσεις

Όλα για διάβασμα είναι.

noelthepoet

Every step counts...

unbuttoned or undone

Hang on, Hang on

anelephantcant

Random thoughts and images, some serious, some humorous, some pointless

Poet's Corner

Poems, poets, poetry, writing, poetry challenges

julesgemstonepages

Opals, Emeralds & Uncut Diamonds, Oh My! Daily Poetic Verse for The River by JulesPaige. *****No ads, no spam, no awards - Thanks

Peak Perspective

Trying to climb out of the fog.

write meg!

Another take on writing, reading, loving -- and eating

Natalie Breuer

Natalie. Writer. Photographer. Etc.

Writers together

Best articles for Best readers

Makaitah Rogue

Personal Musings of a versatile femme

Frank Solanki

If you want to be a hero well just follow me

Carlflame

From La Vallée de Mots with love...

BayArt

New Perspective on Life