RSS

Tag Archives: creative writing

The underground bunker

bombo shelter

              He walked hurriedly and closed the door behind him. The atmosphere was stuffy, as if the oxygen that existed had ceded its place in fear. He blinked to adapt his vision at the twilight which prevailed. He walked a few more steps inside and looked around.

                The shelter was a long corridor around 500 meters, and a width of three to four meters. In the background there was a ramification to the left. It looked like a burrow. The walls were consisted of cold, grey concrete and steel. Τhere were no windows, only something like grates on the ceiling, which served as air vents. The only link to the outside world was the door by which he had entered a little while before.

                He watched hundreds of people, of all ages, crammed next to each other. Mothers with eyes full of despair, holding their babies in their arms. Next to them the elderly were roosting beside their suitcases. Young children played quietly with their toys. In the background there were a few narrow metal bunk beds on the top of which wounded and sick men were lying. Further along, some were sleeping on the floor, wrapped in blankets, jackets and whatever they found that could keep them warm. Others chatting sullen, others stood hugging one another, looking confused around with blank stare. Eerie silence prevailed in the atmosphere, colored by anxiety and anticipation.

       After several fumbling he managed to find a free spot. He took his bundle and silent threw down his things, sat stodgy on the floor. He felt like he was a piece of the puzzle that filled in a horror picture.

Το υπόγειο καταφύγιο

 Μπήκε βιαστικά και έκλεισε την πόρτα πίσω του. Η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική, λες και το οξυγόνο που υπήρχε στο χώρο, είχε παραχωρήσει την θέση του στο φόβο. Ανοιγόκλεισε τα μάτια του για να συνηθίσουν το μισοσκόταδο που επικρατούσε. Προχώρησε λίγα βήματα πιο μέσα και κοίταξε γύρω του.

                Το καταφύγιο ήταν ένας μακρύς διάδρομος, κάπου στα 500 μέτρα, με πλάτος τρία – τέσσερα μέτρα. Στο βάθος του υπήρχε μια διακλάδωση προς τα αριστερά. Έμοιαζε σαν ένα λαγούμι. Οι τοίχοι του αποτελούνταν απο γκρίζο, κρύο τσιμέντο και ατσάλι. Κανένα παράθυρο δεν υπήρχε πουθενά. Λιγοστές λάμπες κρέμονταν από το ταβάνι σκορπίζοντας ένα υπόλευκο ασθενικό φώς τριγύρω. Υπήρχαν μόνο κάτι σαν σχάρες στο ταβάνι, που χρησίμευαν σαν αεραγωγοί. Η μόνη του σύνδεση με τον έξω κόσμο ήταν η πόρτα απο την οποία είχε μπει πριν απο λίγο.

                Έβλεπε εκατοντάδες ανθρώπους, όλων των ηλικιών, στριμωγμένους τον ένα δίπλα στον άλλον. Μητέρες με βλέμμα απόγνωσης, κρατούσαν τα μωρά τους αγκαλιά. Παραδίπλα ηλικιωμένοι κούρνιαζαν δίπλα στις βαλίτσες τους. Μικρά παιδιά έπαιζαν ήσυχα με τα παιχνίδια τους. Στο βάθος υπήρχαν λίγες στενές μεταλλικές κουκέτες, όπου πάνω τους ήταν ξαπλωμένοι τραυματίες και άρρωστοι. Πιο εκεί κάποιοι κοιμόντουσαν στο πάτωμα, τυλιγμένοι με κουβέρτες, σακάκια και ό,τι άλλο είχαν βρει. Άλλοι κουβέντιαζαν σκυθρωποί, άλλοι στέκονταν αγκαλιασμένοι, κοιτάζοντας σαστισμένοι γύρω τους με βλέμμα κενό. Αλλόκοτη ησυχία επικρατούσε στην ατμόσφαιρα, χρωματισμένη απο την αγωνία και την αναμονή.

                Ύστερα απο αρκετό ψάξιμο κατάφερε και βρήκε ένα ελεύθερο σημείο. Πήρε το μπόγο του και αμίλητος, ακούμπησε τα πράγματά του, έκατσε βαρύς στο πάτωμα. Ένιωσε σαν να ήταν ένα κομμάτι πάζλ που συμπληρώθηκε σε μια εικόνα φρίκης.

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Κράτα το

 
6 Comments

Posted by on December 3, 2015 in Short stories

 

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,

Make the First step

lucid 2

You may need to climb a huge laborious acclivity. You may need to overcome a maze of obstacles, to overcome unimaginable difficulties. Giant walls found in your way and dark, dangerous paths. You might have to fight even with yourself, so do not give up, to continue your difficult way towards the hill of your dreams. But you know that when you will succeed and reach the top, enchanting beauty will spread under your feet. Your gaze will be lost among beautiful sunsets, fabulous landscapes, dreamlike states. A veil of jubilation and happiness will wrap your soul. All the hard work and your anxieties will be compensated. Your happiness will be the greatest reward for the tremendous efforts you made.

Κάνε το πρώτο βήμα
Μπορεί να χρειαστεί να ανέβεις μια πελώρια κοπιαστική ανηφόρα. Μπορεί να χρειαστεί να υπερπηδήσεις δαιδαλώδη εμπόδια, να ξεπεράσεις αφάνταστες δυσκολίες. Γιγάντιοι τοίχοι να βρεθούν στο δρόμο σου και σκοτεινά, επικίνδυνα μονοπάτια. Να πρέπει να παλέψεις ακόμη και με τον εαυτό σου, ώστε να μην τα παρατήσεις, να συνεχίσεις την δύσκολη πορεία σου προς την κατάκτηση του λόφου των ονείρων σου. Μα να ξέρεις πως όταν καταφέρεις και φτάσεις στην κορυφή, μαγευτική ομορφιά θα απλωθεί κάτω από τα πόδια σου. Το βλέμμα σου θα χαθεί ανάμεσα σε υπέροχα ηλιοβασιλέματα, παραμυθένια τοπία, ονειρικές πολιτείες. Ένα πέπλο αγαλλίασης και ευτυχίας θα τυλίξει την ψυχή σου. Όλοι σου οι κόποι και οι αγωνίες θα αποζημιωθούν. Η ευτυχία σου θα είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή για την τεράστια προσπάθεια που κατέβαλες.

 

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Κράτα το

 
1 Comment

Posted by on November 12, 2015 in Writing, Writings

 

Tags: , , , , , , , , , ,

How

universe

How do you keep your mind unified, into a whole,
when dissipated throughout the universe?
How do you keep the pieces of your soul united
when the wind drift them away?
How do you restrain your existence in a unit
when is divided into countless pieces?
How do you return into this world
when in your dreams you are swimming in the infinity?

Πως
Πως κρατάς το μυαλό σου ενιαίο, σε ένα σύνολο,
όταν σκορπίζεται σε ολόκληρο το σύμπαν;
Πως κρατάς τα κομμάτια της ψυχής σου ενωμένα
όταν ο άνεμος τα παρασέρνει μακριά;
Πως συγκρατείς την ύπαρξη σου στην μονάδα
όταν διαιρείται σε αμέτρητα κομμάτια;
Πως επιστρέφεις στον κόσμο αυτό
όταν στα όνειρα σου κολυμπάς στο άπειρο;

 

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Κράτα το

 
3 Comments

Posted by on October 17, 2015 in Writing, Writings

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Seeking for Tomorrow

a

You woke up stodgy today, languid.

Gazed at the gray, sad sky from your window.

Breathe a robust dose of oxygen,

that much amount you correspond they told you,

and started your day, mechanically.

You put a cup of black coffee

and sat in frond of the screen of your television.

Your everyday life was immersed in routine, ensconced,

free from all the unnecessary thoughts.

But today, everything seemed different,

everything had lost their usual, familiar form.

The walls of the glass tank that surrounted you

began to press down on you, tighten up, entrap you.

Childhood’s memories, dreams and the search of your true self,

conquered your mind, like a torrent,

generating colors and desires

nonexistent until then, unknown to you,

opening new windows to the world, new perspectives.

Changing slipped slowly inside your soul,

like a seed, that waiting patiently,

until they sprout and flourish.

Suddenly, you wanted to actually live.

The present that you were set would not suffice you, anymore.

You longed to feel what it means to dare, to take risks, to love.

To taste the hope, the fear, failure, success.

The desire to create your own future, built with your own wants,

overwhelmed your existence.

You gave a strong punch, full of indignation,

the glass wall collapsed around you,

leaving a crushing winning sound in the air.

With bare feet and heart full of hope

you marched ahead to meet tomorrow.

Leaving, you gave a promise to yourself.

Never again glass cages. Never again.

————————————————————————-

Αναζητώντας το αύριο

Σηκώθηκες βαρύς σήμερα, άτονος.

Ατένισες τον γκριζωπό, θλιμμένο ουρανό απ ‘το παράθυρό σου.

Ανέπνευσες μια γερή δόση οξυγόνου,

τόση σου είπαν πως σου αναλογούσε,

και ξεκίνησες την ημέρα, μηχανικά.

Έβαλες σε μια κούπα μαύρο καφέ

και άραξες μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης σου.

Η καθημερινότητά σου βουτηγμένη στην ρουτίνα, βολεμένη,

απαλλαγμένη από κάθε περιττή σκέψη.

Όλα όμως σήμερα έμοιαζαν διαφορετικά,

είχαν χάσει την συνηθισμένη, οικεία τους μορφή.

Οι γυάλινοι τοίχοι της γυάλας που σε περιέβαλλε,

άρχισαν να σε πλακώνουν, να σε σφίγγουν, να σε εγκλωβίζουν.

Παιδικές αναμνήσεις, όνειρα και η αναζήτηση του αληθινού εαυτού σου

κυρίευσαν σαν χείμαρρος το μυαλό σου,

γεννώντας χρώματα και επιθυμίες,

ανύπαρκτα μέχρι τότε, άγνωστα προς τα εσένα,

ανοίγοντας νέα παράθυρα προς τον κόσμο, νέες προοπτικές.

Η αλλαγή τρύπωσε αργά μες στην ψυχή σου,

σαν σπόρος που περίμενε καρτερικά ώσπου να φυτρώσει και να ανθίσει.

Ξαφνικά, θέλησες να ζήσεις πραγματικά.

Το παρόν που σου είχαν ορίσει δεν σου αρκούσε.

Ποθούσες να νιώσεις τι σημαίνει να τολμάς, να διακινδυνεύεις, να αγαπάς.

Να γευτείς την ελπίδα, το φόβο, την αποτυχία, την επιτυχία.

Η επιθυμία να φτιάξεις το δικό σου μέλλον, χτισμένο με τα δικά σου θέλω,

κατέκλυσε την ύπαρξή σου.

Έδωσες μια δυνατή γροθιά, γεμάτος αγανάκτηση.

Ο γυάλινος τοίχος γύρω σου κατέρρευσε,

αφήνοντας έναν συντριπτικό ήχο νίκης στον αέρα.

Με πόδια γυμνά και καρδιά γεμάτη ελπίδα,

βάδισες μπροστά, να συναντήσεις το αύριο.

Φεύγοντας, έδωσες μια υπόσχεση στον εαυτό σου,

ποτέ ξανά γυάλινα κλουβιά. Ποτέ ξανά.

©Emily’s thoughts

Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

 

Κράτα το

 
13 Comments

Posted by on September 27, 2015 in Writings

 

Tags: , , , , , , , , ,

Dream

236

Sometimes I dream that I’m an old book, with timeworn pages and a leather burgundy cover. I travel through the Ages. My pages contain all the knowledge of the world.
I meet all the important people, of which the future generations have been taught, I talk with them and expand my horizons.
I experience all the great events, all the magnificent discoveries. I live in every period, experience the changes of time.
I survive from burning, the Holy Inquisition and Obscurantism.
I teach and being taught the inexhaustible cognition, enhance my spiritual existence.
I give hope to the little children, fill their worlds with images. I comfort the sick and keep company to lonely people in cold nights.
I dream that I’m in huge libraries, filled with unlimited books, we all decorate the space and wait to be read.
Some other times I am standing up on tiny shelves in a small room, placed with love, beside the most well read books of all time.
My words, my ideas have been carved with indelible ink against the decay of memory and the time that passed.
My pages open up at the dawn of time, being browsed throughout the ages and will be closed by the end of it.
*I am a tiny book, but if you love and dream about something with passion, no one and nothing is able to deprive that from you.

Όνειρο

Πολλές φορές ονειρεύομαι πως είμαι ένα παλιό βιβλίο, με φύλλα κιτρινισμένα και δερμάτινο βυσσινί εξώφυλλο. Ταξιδεύω μέσα στους αιώνες. Οι σελίδες μου περιέχουν όλη την γνώση του κόσμου.

Συναντώ όλους τους σπουδαίους ανθρώπους για τους οποίους διδάσκονται οι νέες γενιές, κουβεντιάζω μαζί τους, επεκτείνω τους ορίζοντές μου.

Ζω όλα τα σπουδαία γεγονότα, τις σπουδαίες ανακαλύψεις. Ζω σε κάθε εποχή, βιώνω τις αλλαγές του χρόνου.

Γλιτώνω από το κάψιμο, την Ιερά Εξέταση, τον Σκοταδισμό.

Διδάσκω και διδάσκομαι την αστείρευτη γνώση ,πλουτίζω τον ψυχικό μου κόσμο.

Δίνω ελπίδα στα μικρά παιδιά, πλάθω τον κόσμο τους με εικόνες . Παρηγορώ τους αρρώστους. Κρατώ συντροφιά σε μοναχικούς ανθρώπους τα κρύα βράδια.

Ονειρεύομαι πως βρίσκομαι σε τεράστιες βιβλιοθήκες, γεμάτες με άπειρα βιβλία, στολίζοντας το χώρο, περιμένοντας να διαβαστούν.

Άλλοτε πάλι είμαι πάνω σε μικροσκοπικά ράφια, τοποθετημένο με αγάπη, πλάι στα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία, σε ένα μικρό δωματιάκι.

Οι λέξεις μου, οι ιδέες μου, έχουν χαραχθεί με ανεξίτηλο μελάνι , ενάντια στη φθορά της μνήμης και του χρόνου που κυλά.

Οι σελίδες μου ανοίγουν με την αυγή του χρόνου, ξεφυλλίζονται σε όλη την πορεία του και θα κλείσουν με την δύση του..

*Είμαι ένα μικρό βιβλίο , μα αν αγαπάς και ονειρεύεσαι κάτι με πάθος , κανείς και τίποτα δεν μπορεί να στο στερήσει…

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Κράτα το

 
10 Comments

Posted by on September 15, 2015 in Fiction, Short stories, Writings

 

Tags: , , , , , , , , , , , ,

A Free Breath

tmp_8740-received_10206247784165853160339306

Each day dawns darker than the previous.

The reducing light makes the space even more sickly.

Freedom, a sweet bird,

chirping outside the small window of your cell.

Your chains become tighter every day,

causing you pain and breathlessness.

Your life wants answers, solutions, actions.

Every morning you wake up with the hope flares up in your chest,

but every dusk fears grow big.

Staring at the white wall opposite,

you are looking for answers.

Seeking for your dreams, your hopes,

everything you wanted to live.

You measure your breaths, the seconds that are lost, your cell.

They left you only your thoughts to run free.

Only your thoughts and your memories,

to remind you who you were once.

Get up on your feet!

Break the chains that steal your life!

Get out and take your first free breath…

——————

Μια Ελεύθερη Ανάσα

 

Κάθε μέρα ξημερώνει πιο σκοτεινή απο την προηγούμενη.

Το φώς μειώνεται, κάνοντας το χώρο ακόμη πιο πνιγερό.

Η Ελευθερία, γλυκό πουλί κελαηδά

καθισμένη έξω απ’το μικρό παράθυρο του κελιού σου.

Οι αλυσίδες σου κάθε μέρα γίνονται πιο στενές,

προκαλώντας σου πόνο και δύσπνοια.

Η ζωή σου ζητά απαντήσεις, λύσεις, δράση.

Κάθε πρωί ξυπνάς με την ελπίδα να φουντώνει στο στήθος σου,

μα κάθε σούρουπο οι φόβοι σου θεριεύουν.

Κοιτάς το λευκό τοίχο απέναντί σου

και ψάχνεις για απαντήσεις.

Αναζητάς τα όνειρά σου, τις ελπίδες σου,

όλα όσα ήθελες να ζήσεις.

Μετράς τις ανάσες σου, τα δευτερόλεπτα που χάνονται, το κελί σου.

Μόνοτην σκέψη σου αφήσανε, να τρέχεις ελεύθερος.

Μόνο την σκέψη και τις αναμνήσεις σου,

να σου θυμίζουν ποιός ήσουν κάποτε.

Σήκω στα πόδια σου!

Σπάσε τις αλυσίδες που σου κλέβουν τη ζωή!

Βγες έξω και πάρε την πρώτη σου ελεύθερη ανάσα…

tmp_8740-received_10206247784125852-1863559546

 

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Κράτα το

 
4 Comments

Posted by on July 5, 2015 in Writing, Writings

 

Tags: , , , , , , ,

Waterfall of emotions

Waterfall of emotions make me bleed inside.

A colorful storm of feelings overcome me…

Red love, purple anger blue sadness, yellow anxiety, violet passion

green fear, grey confussion, black depression, white hope.

Seeking for a happy place that long ago have lost.

Refuse to see the truth of the inner self.

Avoid to hear the painful words of common sense.

Having built a shelter of tall brick walls,

leaving everybody else inside.

Constant fear of revealing my soul.

Dissociate of existing reality and sinking into the world of madness.tmp_18165-a-colors_waterfall-1582245-1282039711

 

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Κράτα το

 
5 Comments

Posted by on November 30, 2014 in Short stories

 

Tags: , , , , , , ,

 
Stay Strong, Daily Warrior!

You are braver than what you believe.

Ovi Βιβλιοθέσεις

Όλα για διάβασμα είναι.

noelthepoet

Every step counts...

unbuttoned or undone

Hang on, Hang on

anelephantcant

Random thoughts and images, some serious, some humorous, some pointless

Poet's Corner

Poems, poets, poetry, writing, poetry challenges

julesgemstonepages

Opals, Emeralds & Uncut Diamonds, Oh My! Daily Poetic Verse for The River by JulesPaige. *****No ads, no spam, no awards - Thanks

Peak Perspective

Trying to climb out of the fog.

write meg!

Another take on writing, reading, loving -- and eating

Natalie Breuer

Natalie. Writer. Photographer. Etc.

Writers together

Best articles for Best readers

Makaitah Rogue

Personal Musings of a versatile femme

Frank Solanki

If you want to be a hero well just follow me

Carlflame

From La Vallée de Mots with love...

BayArt

New Perspective on Life

Ramblings of a Wanderer

a poetic soliloquy, on writing, my book reviews and more ramblings

Scar Design and Photography

Graphic Design , Photography, Movie Posters