RSS

Tag Archives: dark

Α Strange Encounter

Sad Angel

 

 

 

 

It was late, long after midnight, when Emily managed to fall asleep. After a short time, she completely immersed in the world of dreams.

During her dreamy wandering, in a remote place, she had an unexpected encounter. As she was hanging around aimlessly, lost among memories and images, she saw three angels seating at the shore of a teal lake. The landscape around them was blurred and faded. It looked like an old painting that was wounded from the ravages of time.

The image of the angels hardly reminded her, the form she had given them in her mind. Their appearance did not radiate anything like heavenly peace and tranquility. She saw sadness and pain in their eyes. Bitter despair was painted on their gloomy faces. Their music did not glorify happiness and peacefulness, but it was a low wailing, filled with the most mournful colors. There was not a trace of joy in the atmosphere, as if the fear had swallowed it all.

Their halo had lost their golden glow. A dull, ominous gray had replaced the bright yellow. Their wings stood heavy and weak at their sides. They seemed as if hope had flown through them, immobilizing them on the ground. Emily stood motionless, fearing to approach. She felt that if she took one more step towards them, all would collapse.

An angel approached her stooping. He was walking as though he was carrying the whole weight of the world on his shoulders. He stood in front of her and looked deep inside her eyes, she felt his gaze reaching into the depths of her soul.

<< Life is a precious gift that you thoughtlessly waste away , take advantage of it before it is too late, nothing is forever >>, mumbled sadly and suddenly everything disappeared, leaving behind an unbearable void.

She woke up sobbing, with the memory of that terrible dream constantly scratching her mind and the unbearable onus of all mankind smashing her into pieces.

 


Παράξενη συνάντηση

Ήταν αργά, πολύ μετά τα μεσάνυχτα, όταν η Έμιλυ κατάφερε να αποκοιμηθεί. Ύστερα από λίγη ώρα βυθίστηκε εντελώς μέσα στο κόσμο των ονείρων της.

Κατά την διάρκεια της ονειρικής της περιπλάνησης, σε μια  απομακρυσμένη γωνία, είχε μια απροσδόκητη συνάντηση. Καθώς τριγυρνούσε άσκοπα, χαμένη ανάμεσα σε αναμνήσεις και εικόνες, αντίκρισε μια ομάδα τριών αγγέλων καθισμένους  στις όχθες μιας γαλαζοπράσινης λίμνης. Το τοπίο τριγύρω τους ήταν θαμπό και ξεθωριασμένο, έμοιαζε σαν ένας παλιός πίνακας, που τον πλήγωσε η φθορά του χρόνου.

Η εικόνα των αγγέλων της θύμισε ελάχιστα την μορφή που τους Η εικόνα των αγγέλων της θύμισε ελάχιστα την μορφή που τους είχε δώσει στο μυαλό της. Η εμφάνισή τους δεν απέπνεε ούτε σταγόνα ουράνιας γαλήνης και ηρεμίας. Είδε θλίψη και πόνο μέσα στο βλέμμα τους. Πικρή απόγνωση ήταν ζωγραφισμένη στα σκυθρωπά  πρόσωπά τους. Η μουσική τους δεν εξυμνούσε την ευτυχία και την ειρήνη, μα ήταν ένας σιγανός θρήνος, ζωγραφισμένος με τα πιο πένθιμα χρώματα. Ίχνος  χαράς δεν υπήρχε στην ατμόσφαιρα, λες και ο φόβος την είχε καταπιεί όλη.

Τα   φωτοστέφανά τους είχαν  χάσει  την χρυσή τους λάμψη. Ένα θαμπό, δυσοίωνο γκρίζο είχε αντικαταστήσει το φωτεινό κίτρινο. Τα φτερά τους στέκονταν βαριά, άτονα στο πλάι τους. Έμοιαζαν λες και η ελπίδα είχε πετάξει από μέσα τους, καθηλώνοντάς τους στο έδαφος. Η Έμιλυ στάθηκε ακίνητη, φοβούμενη να πλησιάσει. Ένιωθε  πως αν έκανε ακόμη ένα βήμα προς το μέρος τους, όλα θα κατέρρεαν.

Ένας άγγελος, την πλησίασε σκυφτός. Βάδιζε σαν να κουβαλούσε στους ώμους του όλο το βάρος του κόσμου. Στάθηκε μπροστά της και την κοίταξε βαθιά μες τα μάτια, ένιωσε το βλέμμα του να φτάνει μέχρι τα βάθη της ψυχής της.

<< Η ζωή είναι ένα πολύτιμο δώρο που σπαταλάτε αλόγιστα στα χέρια σας, εκμεταλλευτείτε το σωστά, πριν είναι πολύ αργά, τίποτα δεν είναι παντοτινό>> , ψέλλισε λυπημένα και με μιας εξαφανίστηκαν όλα, αφήνοντας ένα αβάσταχτο κενό πίσω τους.

Ξύπνησε με λυγμούς, με την ανάμνηση του φοβερού ονείρου να γρατζουνάει συνεχώς το μυαλό της και το ασήκωτο βάρος της ευθύνης ολόκληρης της ανθρωπότητας να την συνθλίβει.

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

 

 

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

 
4 Comments

Posted by on August 29, 2016 in Fiction, Short stories, Writing, Writings

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

Fear

Fear.jpg

I’m afraid of people

When the primitive feeling inside them awakens

I’m afraid of people

When their eyes fill up with hatred and enmity

I’m afraid of people

When their hand instead of holding pen, are holding gun

I’m afraid of people

When their words are hiding poison

Dread their need

For sovereignty which deprives freedom

I grieve thinking

So many evolution centuries seem to have passed in vain

I fear for our future

Could it be gloomier than our past?

 

Φόβος

 

Φοβάμαι τους ανθρώπους

Όταν το πρωτόγονο αίσθημα μέσα τους ξυπνά

Φοβάμαι  τους ανθρώπους

Όταν τα μάτια τους γεμίζουν με μίσος και έχθρα

Φοβάμαι τους ανθρώπους

Όταν στα χέρια αντί για πένα κρατάνε όπλο

Φοβάμαι τους ανθρώπους

Όταν στα λόγια τους κρύβεται δηλητήριο

Τρέμω την ανάγκη τους

Για κυριαρχία που στερεί την ελευθερία

Θλίβομαι  σκεπτόμενη

Τόσους αιώνες εξέλιξης που μοιάζουν μάταιοι

Φοβάμαι το μέλλον μας

Μήπως είναι πιο ζοφερό από το παρελθόν μας ;

 

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Κράτα το

Κράτα το

 
2 Comments

Posted by on August 6, 2016 in Poetry, Writing, Writings

 

Tags: , , , , , , , , , ,

Seeking for Tomorrow

a

You woke up stodgy today, languid.

Gazed at the gray, sad sky from your window.

Breathe a robust dose of oxygen,

that much amount you correspond they told you,

and started your day, mechanically.

You put a cup of black coffee

and sat in frond of the screen of your television.

Your everyday life was immersed in routine, ensconced,

free from all the unnecessary thoughts.

But today, everything seemed different,

everything had lost their usual, familiar form.

The walls of the glass tank that surrounted you

began to press down on you, tighten up, entrap you.

Childhood’s memories, dreams and the search of your true self,

conquered your mind, like a torrent,

generating colors and desires

nonexistent until then, unknown to you,

opening new windows to the world, new perspectives.

Changing slipped slowly inside your soul,

like a seed, that waiting patiently,

until they sprout and flourish.

Suddenly, you wanted to actually live.

The present that you were set would not suffice you, anymore.

You longed to feel what it means to dare, to take risks, to love.

To taste the hope, the fear, failure, success.

The desire to create your own future, built with your own wants,

overwhelmed your existence.

You gave a strong punch, full of indignation,

the glass wall collapsed around you,

leaving a crushing winning sound in the air.

With bare feet and heart full of hope

you marched ahead to meet tomorrow.

Leaving, you gave a promise to yourself.

Never again glass cages. Never again.

————————————————————————-

Αναζητώντας το αύριο

Σηκώθηκες βαρύς σήμερα, άτονος.

Ατένισες τον γκριζωπό, θλιμμένο ουρανό απ ‘το παράθυρό σου.

Ανέπνευσες μια γερή δόση οξυγόνου,

τόση σου είπαν πως σου αναλογούσε,

και ξεκίνησες την ημέρα, μηχανικά.

Έβαλες σε μια κούπα μαύρο καφέ

και άραξες μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης σου.

Η καθημερινότητά σου βουτηγμένη στην ρουτίνα, βολεμένη,

απαλλαγμένη από κάθε περιττή σκέψη.

Όλα όμως σήμερα έμοιαζαν διαφορετικά,

είχαν χάσει την συνηθισμένη, οικεία τους μορφή.

Οι γυάλινοι τοίχοι της γυάλας που σε περιέβαλλε,

άρχισαν να σε πλακώνουν, να σε σφίγγουν, να σε εγκλωβίζουν.

Παιδικές αναμνήσεις, όνειρα και η αναζήτηση του αληθινού εαυτού σου

κυρίευσαν σαν χείμαρρος το μυαλό σου,

γεννώντας χρώματα και επιθυμίες,

ανύπαρκτα μέχρι τότε, άγνωστα προς τα εσένα,

ανοίγοντας νέα παράθυρα προς τον κόσμο, νέες προοπτικές.

Η αλλαγή τρύπωσε αργά μες στην ψυχή σου,

σαν σπόρος που περίμενε καρτερικά ώσπου να φυτρώσει και να ανθίσει.

Ξαφνικά, θέλησες να ζήσεις πραγματικά.

Το παρόν που σου είχαν ορίσει δεν σου αρκούσε.

Ποθούσες να νιώσεις τι σημαίνει να τολμάς, να διακινδυνεύεις, να αγαπάς.

Να γευτείς την ελπίδα, το φόβο, την αποτυχία, την επιτυχία.

Η επιθυμία να φτιάξεις το δικό σου μέλλον, χτισμένο με τα δικά σου θέλω,

κατέκλυσε την ύπαρξή σου.

Έδωσες μια δυνατή γροθιά, γεμάτος αγανάκτηση.

Ο γυάλινος τοίχος γύρω σου κατέρρευσε,

αφήνοντας έναν συντριπτικό ήχο νίκης στον αέρα.

Με πόδια γυμνά και καρδιά γεμάτη ελπίδα,

βάδισες μπροστά, να συναντήσεις το αύριο.

Φεύγοντας, έδωσες μια υπόσχεση στον εαυτό σου,

ποτέ ξανά γυάλινα κλουβιά. Ποτέ ξανά.

©Emily’s thoughts

Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

 

Κράτα το

 
13 Comments

Posted by on September 27, 2015 in Writings

 

Tags: , , , , , , , , ,

03:33

received_10204532057273753.jpeg

She sank deeper and deeper into the dreaming world. Once more the cursed nightmare relived, making her tremple. That awful creature was standing at the corner looking at her with his vicious bloody red gaze. With a slow pace he approached her, living behind a tinny sound of threat. He was so scary that tears filled her eyes. His face seemed like it was full of worms. His orbits were dripping with a dark malodorous fluid that brought her nausea. His hand drew in closer, with his dead skin pulsing all over it. She woke up, this time screaming. She sat up on the couch distraught and lit the table lamp beside her. She shot a glance at the clock opposite. It frozed at 03:33 a.m …

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Κράτα το

 
4 Comments

Posted by on November 17, 2014 in Short stories

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,

Lilith

Her steps echo all over the room. Everything around me is frozen and I am standing still, counting every breath I take. I remain still here, with my eyes staring into the void. I feel her breath at my face, her fingertips caressing my hair, reassuring me.

<< All is well now, I am here, you can calm down now >>, her velvet voice tells me.

A sweet thrill, a warm feeling is wraping my body. All around everything fades. The only thing that remains at my visual field is her ethereal presence. There’s no sound to be heard, it seems like an inanimated landscape. The only sound that breaks the gloomy silence, is the gentle rustle of her deep black wings, spreading behind her. A snow-white light attracts me more and more strongly towards that spot.

<< It’s time to go, do not be afraid. Time for a wonderful journey >>, she tells me, holding tightly my hand. She leans over me and with a kiss steals my last breath.

I feel my body lighter, insubstantial, I am hovering in the air.

The angel of death guides me towards the warm light. Smiling announces me << now you are free.. >>

 

tmp_13372-received_10204462029923113.jpeg2053573358

 

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Κράτα το

 
2 Comments

Posted by on November 5, 2014 in Short stories

 

Tags: , , , , , , , ,

My Demons

I fought mightily with my Demons, I cursed them.

I even gave them names, defined them as my hateful enemies.

I acted every good and evil that my soul and mind

ommanded me to finally cast them off.

But they resisted, rooted deep into my soul.

Now, after all those battles, all this pain and defeats,

I made them a part of me and accepted them.

Realizing they have always been a constant in my life,

I learned  to compromise and live with them.

I know that I will never love or understand them.

Nevertheless I respect the fact that they insist to conquer a place in my existence…

Paradise_Lost_2

 

©Emily’s thoughts
Electronic republication is permitted only if reproduced in full text, with clear performance in the author Efi Mylona, along with the link to this page. Any kind of printed republication is strictly forbidden. Otherwise, there will be sanctions according to Law 2121/1993.
Επιτρέπεται η ηλεκτρονική αναδημοσίευση μόνο εφόσον αναδημοσιευτεί το πλήρες κείμενο, με ξεκάθαρη απόδοση στη συγγραφέα  Έφη Μυλωνά, μαζί με σύνδεσμο στην παρούσα σελίδα. Απαγορεύεται αυστηρά κάθε είδους έντυπη αναδημοσίευση. Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπάρχουν κυρώσεις σύμφωνα με τον Νόμο 2121/1993.

Κράτα το

 
7 Comments

Posted by on October 31, 2014 in Horror stories

 

Tags: , , , , , , , , ,

 
Stay Strong, Daily Warrior!

You are braver than what you believe.

Ovi Βιβλιοθέσεις

Όλα για διάβασμα είναι.

noelthepoet

Every step counts...

unbuttoned or undone

Hang on, Hang on

anelephantcant

Random thoughts and images, some serious, some humorous, some pointless

Poet's Corner

Poems, poets, poetry, writing, poetry challenges

julesgemstonepages

Opals, Emeralds & Uncut Diamonds, Oh My! Daily Poetic Verse for The River by JulesPaige. *****No ads, no spam, no awards - Thanks

Peak Perspective

Trying to climb out of the fog.

write meg!

Another take on writing, reading, loving -- and eating

Natalie Breuer

Natalie. Writer. Photographer. Etc.

Writers together

Best articles for Best readers

Makaitah Rogue

Personal Musings of a versatile femme

Frank Solanki

If you want to be a hero well just follow me

Carlflame

From La Vallée de Mots with love...

BayArt

New Perspective on Life

Ramblings of a Wanderer

a poetic soliloquy, on writing, my book reviews and more ramblings

Scar Design and Photography

Graphic Design , Photography, Movie Posters